weblog Pendrecht

 


 

Dit is mijn digitale dagboek over Pendrecht, de nieuwste berichten staan altijd bovenaan. Ik werk mijn weblog wekelijks bij op zaterdag en zondag, op zaterdag altijd het actuele nieuws en op zondag iets uit de geschiedenis van Pendrecht of een onderwerp dat indirect op de wijk betrekking heeft. Klik hier om een reactie te sturen.

 


 

ZONDAG 29 JANUARI 2023

 

Komende woensdag is het precies 20 jaar geleden dat de 13-jarige Sedar Soares werd neergeschoten, een gebeurtenis die niet alleen Pendrecht maar heel Nederland schokte. Als verdachte wordt Gerald H. opgepakt en veroordeeld maar hij wordt in hoger beroep vrijgesproken nadat getuigen hun verklaringen hebben ingetrokken, daarmee bleef de geruchtmakende moord onopgelost. Een jaar na de fatale schietpartij wordt aan de zijgevel van het parkeerdek een gedenkteken onthuld ter nagedachtenis aan Sedar (foto links).

 

De politie is er vanaf het begin altijd van uit gegaan dat er op 1 februari 2003 bewust op Sedar is geschoten. De tiener was samen met enkele vriendjes op het parkeerdek bij metrostation Slinge sneeuwballen aan het gooien naar passerende auto's, een woedende automobilist zou zijn gestopt en schoot op het groepje jongens (foto rechts: de plek waar Sedar is neergeschoten). Sedar dook te laat weg waardoor hij door een kogel in zijn voorhoofd werd getroffen, hij overleed de volgende dag in het ziekenhuis.

 

In 2020 heropende het coldcaseteam van de politie het onderzoek, daarvoor waren geen concrete aanwijzingen maar er hadden zich wel enkele nieuwe getuigen gemeld. Hun verklaringen, in combinatie met eerdere bevindingen, hebben nu tot de conclusie geleid dat Sedar niet is beschoten maar is getroffen door een verdwaalde kogel die is afgevuurd tijdens een drugsdeal op de Slinge. De beloning voor de gouden tip is inmiddels verhoogd tot 40.000 euro.

 

Om het geruchtmakende misdrijf op te lossen heeft de Rotterdamse politie in het heropende onderzoek een wereldprimeur: met als basis een foto van Sedar is in 2022 met de nieuwste computertechnieken een filmpje gemaakt waarin Sedar tot "leven" is gewekt. Het Rotterdamse coldcaseteam is er van overtuigd dat er mensen zijn die meer weten over deze zaak en met deze indringende oproep wil de politie hen overtuigen dat het nooit te laat is om te praten. De teamleider van het onderzoek heeft goede hoop dat de zaak uiteindelijk wordt opgelost: "anders zouden we hier niet zo veel energie in steken, ik geloof echt dat het ons gaat lukken."

 

Het filmpje duurt anderhalve minuut en is via deze link te bekijken. De opnamen zijn gemaakt op een voetbalveld omdat Sedar profvoetballer wilde worden. Sedar loopt in het donker met een bal onder zijn arm geklemd zwijgend in trainingspak vanuit het doel naar het midden van het veld, bij de middenstip staat een haag van familie, vrienden van vroeger en rechercheurs waar hij tussendoor loopt. De tekst, die ook wordt ondertiteld, is ingesproken door de zus van Sedar. Nadat Sedar door de menselijke haag is gelopen laat hij de bal vallen, de laatste gesproken zinnen luiden "Weet jij meer? Spreek dan nu. De bal ligt nu bij jou." Het filmpje zou ruim honderd tips opleveren en enkele nieuwe getuigen.

 

De vermeende dader Gerald H. heeft nooit met de media willen spreken maar vanwege het heropende onderzoek deed hij dat ineens wel, in het AD Rotterdams Dagblad van gisteren staat een uitgebreid interview omdat hij het zat is dat de politie toch weer in zijn omgeving onderzoek doet ("Ik wil dat het stopt.").

 


 

ZATERDAG 28 JANUARI 2023

 

Eindelijk is er bij de pakket- en briefautomaat aan de Groene Kruisweg bij tankstation Haan een voetpad aangelegd zodat je er bij kunt komen zonder door het gras te hoeven lopen. Ik schrijf "eindelijk" omdat al in december 2020 wijkbewoner Han de gemeente hierop attendeerde en de reactie was dat men de mogelijkheden gaat bekijken om een voetpad te realiseren, hij had dit naar mij doorgestuurd waarna ik het in mijn weblog heb vermeld (foto rechts: de oorspronkelijke situatie). Ik had toen voorspeld dat het wel lang zou duren en dat is dus gebleken, ambtelijke molens draaien immers langzaam.

Afgelopen maandagavond zag ik het toen ik nog even een rondje liep en ik heb meteen Han's mail opgezocht en hem het heugelijke nieuws meegedeeld. Zijn reactie: Ongelooflijk. Rond 12 uur ben ik er nog langs geweest maar het is mij niet opgevallen. Ik moet wel altijd een beetje gniffelen om het woord briefautomaat want er gaat niets automatisch, je moet de post er gewoon met de hand ingooien!

 



 

Kjell Noordzij is verbonden aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam en is bezig met een onderzoeksproject in Pendrecht. Hij wil weten hoe mensen in de wijk denken over duurzaamheid, zoals bijvoorbeeld meer groen in de straat of de vraag hoe energie moet worden opgewekt. Kjell is benieuwd naar verschillende meningen van de Pendrechtenaren en het maakt niet uit of die meningen positief of negatief zijn. Verder is hij vooral geïnteresseerd in de mening van mensen die niet aan een hogeschool of universiteit hebben gestudeerd.

 

Voor het onderzoek is Kjell op zoek naar mensen die mee willen doen aan een groepsgesprek (met drie of vier mensen). Deelnemers nodigen zelf andere mensen uit voor het groepsgesprek, en ze kiezen zelf een datum en een plek waar dit gesprek wordt gehouden, dat kan bij iemand thuis, op het werk of b.v. in een café of andere openbare ruimte. Er zijn geen beperkingen voor wie mee wil doen, de enige voorwaarde is dat de gespreksdeelnemers in Pendrecht wonen. Het groepsgesprek zal ongeveer 1 tot 2 uur duren en alle deelnemers krijgen als dank voor hun deelname een cadeaukaart ter waarde van 35 euro.

 

Interesse om mee te doen? Bel of stuur een Whatsapp-bericht naar Kjell Noordzij via 06 2051 6439 of stuur een mail naar k.noordzij@essb.eur.nl. Aanmelden is mogelijk tot en met maart 2023.

 


 

ZONDAG 22 JANUARI 2023

 

Zeven jaar en twee dagen geleden, dus op 20 januari 2016, ben ik bij een boekpresentatie in Korsakovcentrum Slingedael geweest. Het boek bestaat uit interviews met tien bewoners en heeft als titel Het is best handig dat je vergeet wat je vergeten bent, een uitspraak van één van de bewoners. De interviews zijn gehouden door twee medewerkers van Slingedael, geestelijk verzorger Kristien Bortels en psycholoog/onderzoeker Erik Oudman. Ieder gesprek duurde ongeveer een half uur en de vragen waren min of meer hetzelfde, een fotograaf maakte de portretten. Met nadruk is in de inleiding vermeld dat zowel de geïnterviewde bewoners als hun contactpersonen toestemming hebben gegeven voor de publicatie van het boek dat is uitgegeven door Slingedael zelf.

 

De presentatie was in een aparte ruimte, grenzend aan de centrale hal. Er waren ongeveer 40 mensen waaronder de tien bewoners die een bijdrage aan het boek hebben geleverd. Kristien en Erik hielden een korte inleiding en vervolgens werden de eerste tien exemplaren uitgereikt aan de bewoners die in het boek hun verhaal hebben verteld, daarna was er gebak met koffie en thee. Belangstellenden konden voor 10 euro een boek kopen en velen maakten van de gelegenheid gebruik om de bewoners die aan het boek hebben meegewerkt hun naam in het boek te laten zetten.

 


 

ZATERDAG 21 JANUARI 2023

 

Het beschadigde informatiebord langs het Levenspad is het gevolg van vandalisme, dat staat voor de vereniging Vrienden van het Levenspad zonder meer vast. De kans dat de dader wordt gevonden is heel klein maar er is wel aangifte gedaan bij de politie. De vereniging wil de borden laten vernieuwen en tevens plexiglas aanbrengen zodat de borden beter beschermd zijn tegen vernieling, hiervoor is bij de wijkraad Pendrecht-Zuidwijk een bewonersinitiatief ingediend. De restanten van het een week geleden vernielde bord zijn weggehaald, alleen het frame staat er nog.

Op de informatieborden staat algemene informatie over het Levenspad maar ook de namen die bij de bomen horen. De meer dan 400 namen zijn verdeeld over de vijf borden, vóór iedere naam staat een nummer dat overeenkomt met het nummer op de groene tegel bij iedere boom.

 

Oorspronkelijk stond er bij iedere boom een paaltje met een klein bordje waarop de gegevens van de boom stonden. Deze paaltjes werden echter regelmatig vernield of uit de grond getrokken, de toenmalige deelgemeente Charlois heeft als alternatief in 2013 de namen in groene sierletters op het asfalt laten schilderen. Ook dat was een tijdelijke oplossing want de namen vervagen en zullen op een gegeven moment niet meer te lezen zijn. Inmiddels was de vereniging Vrienden van het Levenspad opgericht en zij hebben de informatieborden laten maken zodat de namen altijd terug te vinden zijn.

 


 

ZONDAG 15 JANUARI 2023

 

Bijna vier jaar geleden (om precies te zijn: op 18 januari 2019) is de Sint Bavokerk aangewezen als Rijksmonument.

 

De Sint Bavokerk is ontworpen door Harry Nefkens en is op 26 juni 1960 officieel in gebruik genomen. Het meest opvallend aan het gebouw zijn de zeven betonnen spanten waaraan het dak is opgehangen, ook de zuidgevel met de gekleurde glas-in-loodramen is karakteristiek. Het strakke rechtlijnige gebouw oogt na meer dan 60 jaar nog steeds modern, de kerktoren is met zijn vier uurwerken een markant herkenningspunt in de wijk.

 

Het voorstel om het Pendrechtse godshuis op de monumentenlijst te zetten dateert uit 2013. Op 18 maart van dat jaar heeft minister Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap 89 nieuwe rijksmonumenten voorgedragen. De bouwwerken staan door het hele land en zijn allemaal uit de periode 1959-1965, de tijd van de wederopbouw. De potentiële monumenten zijn wat minister Bussemaker betreft "voorbeelden van de veelzijdige geschiedenis, cultuur, architectuur en kunst van vroeg-naoorlogs Nederland".

 

De Sint Bavokerk kwam als nummer 532247 op de monumentenlijst van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed te staan en kreeg de status voorbeschermd, in afwachting van een definitieve beslissing. Daarna was het lange tijd stil en in mei 2016 heeft de Raad voor Cultuur een positief advies aan de minister uitgebracht om de Sint Bavokerk als rijksmonument aan te wijzen. Enkele citaten uit dit advies: "De kerk werd gebouwd als parochiekerk en is nauw verbonden met de planning en ontwikkeling van de Rotterdamse wijk Pendrecht. (...) De kerk is van belang door de moderne opzet. Bijzonder is de constructiewijze met zeven gewapend betonnen portaalspanten waaraan het dak is opgehangen. Het ritme, de maatvoering en de iets toelopende vorm van de spanten maken het gebouw een opvallende verschijning. De zuidwand van de kerk is gevuld met veelkleurig glas-in-beton. (...) Zowel het exterieur als het interieur van de Sint Bavokerk is grotendeels gaaf bewaard gebleven. De kerk is nog als zodanig in gebruik, zeldzaam is de kerk vanwege de toegepaste constructie. (...) De raad acht de Sint Bavokerk van nationale betekenis en stemt in met het voorstel tot aanwijzing als rijksmonument."

 

Het was de bedoeling om bij het 60-jarig bestaan van de kerk in juni 2020 stil te staan bij de benoeming tot rijksmonument en om dan het witte monumentenbordje aan de gevel te bevestigen. Helaas gooide de coronacrisis roet in het eten en kon dit alles niet doorgaan, het monumentenbordje zit er anno 2023 nog steeds niet.

 


 

ZATERDAG 14 JANUARI 2023

 

Afgelopen week heeft het veel geregend en ook vandaag kwam de hele dag het hemelwater onafgebroken naar beneden, noodgedwongen heb ik mijn rondje onder een paraplu moeten doen. Overal staan plassen water, in de singels staat het water erg hoog (foto links) en sommige binnenpaden waar geen putten zijn (zoals het pad naar de binnentuin achter de Sint-Annalandstraat) staan helemaal blank. Langs de Kerkwervesingel stond een grote plas water omdat de openingen van de put waren dichtgeslibd door modder en bladeren, nadat ik met een stok het vuil had weggeduwd was de waterplas in korte tijd verdwenen. En hoewel de winter nog maar net begonnen is kondigt het voorjaar zich al aan (foto rechts), in de Stellendamhof komen de narcissen al boven de grond!

 

De oliebollenkraam op de Slinge (die er tot half januari zou staan) is al een week weg, het zal mij niet verbazen dat door de aankondiging van de vele regen de uitbaters hebben besloten om eerder te vertrekken.

 



 

Het is al heel lang stil rond de nieuwbouw van Valckensteyn, de bouw zou begin vorig jaar starten maar dat is nog steeds niet gebeurd. Afgelopen week stond er in het AD een interview met Miriam Hoekstra, bestuursvoorzitter van Woonstad Rotterdam, wat als volgt begon:

 

Het leek zo'n mooi, duurzaam plan. Een complex van 150 woningen, in Pendrecht, volledig van hout. "Een medewerker had een documentaire over houtbouw gezien, zo ontstond het idee", zegt Miriam Hoekstra. "Financieel was het wel een uitdaging, maar het kon. Alleen: toen sloeg de markt om en explodeerden de prijzen. En zei de aannemer: sorry, dit gaat voor deze prijs niet meer lukken."

 

De stekker eruit? Goedkoper materiaal? Het werd allemaal overwogen. "Maar we gaan het toch doen. Omdat we mooie betaalbare huurwoningen willen bouwen, waar we over dertig jaar nog steeds trots op zijn. Maar het waren geen makkelijke gesprekken. Want het kost ons wel ruim vijf miljoen euro extra."

 

Hoewel het aantal woningen niet klopt gaat dit zonder twijfel over Valckensteyn, ik blijf de ontwikkelingen volgen want ik heb nog steeds de intentie om er te gaan wonen.

 


 

ZONDAG 8 JANUARI 2023

 

Al bijna 20 jaar ben ik dagburgemeester van Pendrecht maar vijf jaar geleden heb ik er een titel bij gekregen: ambassadeur van het Levenspad. Net als mijn dagburgemeesterschap is ook dit een symbolische functie, de titel is door het bestuur van de vereniging Vrienden van het Levenspad in het leven geroepen.

 

Iedereen die wel eens over het Havenspoorpad loopt of fietst kent de adoptiebomen die er zijn geplant onder de naam Levenspad. Bewoners konden een boom adopteren ter nagedachtenis aan iemand of vanwege een bijzondere gebeurtenis. Ook ik heb twee keer een boom geadopteerd, één voor mijn in 2010 overleden vader en één als cadeau aan de gymclub de Oud-fitters ter gelegenheid van hun 25-jarig bestaan in 2011.

 

Na het opheffen van de deelgemeente in april 2014 werd er niets meer gedaan aan het onderhoud van de bomen en ook van eerder gemaakte plannen kwam niets terecht, kortom: het Levenspad raakte in verval. Zowel de adoptanten van de bomen als de toen nog bestaande Belangenorganisatie Charloisse Lagedijk zagen dit met lede ogen aan en uiteindelijk leidde dit in juni 2017 tot de oprichting van de vereniging Vrienden van het Levenspad. Sindsdien is er al heel veel ten goede veranderd waaronder het knotten van de bomen en het plaatsen van informatieborden (foto rechts), met Stadsbeheer zijn afspraken gemaakt over het onderhoud van de bomen zodat de toekomst van het Levenspad verzekerd is.

 

Het pad wordt vooral in de zomerperiode intensief gebruikt en daar getuigt het zwerfafval van dat in de bermen wordt achtergelaten. Op 17 april 2021 zag ik dat er best wel veel rommel lag wat mij na het eten aanzette tot een spontane actie. Met een vuilniszak (eentje zou toch wel genoeg zijn?) liep ik naar het begin van het pad en begon ik aan de kant van de knotwilgen met het rapen, de hoeveelheid vuil had ik toch te laag ingeschat want toen ik bij de Zuiderparkweg arriveerde (de oostelijk begrenzing van Pendrecht) was de zak al vol! Gelukkig kon ik de zak legen in de container op de hoek van de Nieuw-Vossemeerweg en de Wagenbergstraat en daarna liep ik aan de andere kant van het Havenspoorpad terug naar de Krabbendijkestraat. Toen ik daar aankwam zat de zak opnieuw vol, wat dus betekent dat ik langs het Pendrechtse deel van het Havenspoorpad twee volle vuilniszakken afval heb opgeruimd! Mijn eenmansactie leverde de nodige positieve reacties op en van de vereniging kreeg ik een vuilniszakring en een afvalgrijper om het werk te vergemakkelijken. Sindsdien loop ik regelmatig een vuilrondje langs het Pendrechtse deel van het Havenspoorpad en het valt mij op dat ik minder afval aantref dan eerst, zou het toch waar zijn dat een gebied schoner blijft als er geen of weinig rommel ligt?

 


 

ZATERDAG 7 JANUARI 2023


 

De muurschildering op de hoek van de Slinge en de Ooltgensplaatweg is genomineerd voor de mooiste mural van 2022 in een wedstrijd voor muurkunst in andere wereldsteden. Ricardo van Zwol van R-75 Studio heeft de schildering afgelopen zomer gemaakt en het kunstwerk valt meteen op als je het metrostation uit komt. Opvallend zijn de felle kleuren en de twee portretten zijn van de meisjes Kyara en Abby die in Pendrecht wonen, het kunstwerk kon worden gerealiseerd door de medewerking van woningcorporatie Vestia. Een bijzonderheid is de gevelsteen die herinnert aan de eerste steenlegging van dit deel van Pendrecht in 1957, uiteraard heeft Ricardo deze steen gerespecteerd en er netjes omheen geschilderd (foto rechts, de beschadiging rechtsonder was er al voordat Ricardo ging schilderen).

Klik op deze link om alle genomineerde muurschilderingen te zien maar om te stemmen moet je eerst een app downloaden, wie geen smartphone heeft kan dus niet stemmen!

 


 

ZONDAG 1 JANUARI 2023

 

In de laatste week van december was ik in Londen, op oudejaarsdag ben ik weer thuis gekomen. In Rotterdam geldt een afsteekverbod voor vuurwerk maar het zal niemand verbazen dat er tijdens de jaarwisseling volop werd geknald.

 


 

ZATERDAG 24 DECEMBER 2022

 

Het is qua weer haast niet voor te stellen dat het morgen kerst is, vandaag was het heerlijk om buiten te lopen: ruim 10 graden, weinig wind en zelfs een zonnetje er bij. De tijden dat er weken lang sneeuw lag lijken voorbij, als kind kan ik dat nog wel herinneren. Onlangs stond er op de Facebookpagina van Pendrecht een sneeuwfoto die in 1969 is genomen in de Krabbendijkestraat ten zuiden van de Nieuw-Vossemeerweg (foto links), de fotograaf stond op de plek waar nu de keerlus van bus 67 is (foto rechts).

 

Lange tijd had Pendrecht geen fietsenmaker en was de dichtstbijzijnde rijwielhersteller L.J. de Mik aan de Meyenhage in Zuidwijk ("In je schik, op een fiets van de Mik"). Nadat eerder dit jaar in dat winkelrijtje het einde kwam voor Chinees Indisch restaurant King's Palace was dat per 1 december j.l. ook bij De Mik het geval wat op de winkeldeur is te lezen: na 49 jaren sluiten wij de deuren en gaan wij van ons pensioen genieten.

 


 

Met het oog op de komende jaarwisseling neemt de gemeente de gebruikelijke maatregelen om schade door vandalisme te voorkomen zoals het afsluiten van prullenbakken, afvalcontainers en parkeerautomaten. Afgedankte kerstbomen kunnen vanaf 27 december tot en met 15 januari naast de containers worden gelegd, ze worden apart opgehaald en daarna verwerkt tot houtsnippers en compost. Net als vorig jaar komen er in januari inleverlocaties voor kerstbomen waarbij per ingeleverde boom 50 cent wordt uitbetaald, in Pendrecht kan dat op vrijdag 6 januari van 11.30 uur tot 14.30 uur op Plein 1953.

 

Vanwege de feestdagen las ik een weblogpauze in, mijn eerste nieuwe berichten verschijnen op zondag 1 januari 2023. Ik wens mijn webloglezers fijne kerstdagen en een voorspoedig nieuwjaar!

 


 

ZONDAG 18 DECEMBER 2022

 

Het boek 'Want de grond behoort ons allen toe' - Leven en werk van stedenbouwkundig architecte Lotte Stam-Beese is geschreven door cultuurhistoricus drs. Hanneke Oosterhof en is een biografie van de moeder van Pendrecht. Het boek is gepresenteerd op 6 november 2018 tijdens haar promotie aan de TU Eindhoven (die maand was het precies 30 jaar geleden dat Lotte Stam-Beese is overleden), Hanneke heeft vanaf 2014 onderzoek gedaan in de landen waar Lotte Stam-Beese heeft gewerkt.

Vandaag precies 4 jaar geleden, op 18 december 2018, heeft Hanneke in de aula van Vitaal Pendrecht een lezing gegeven over Lotte-Stam Beese, zij deed dat in de vorm van een fotopresentatie. Van de gelegenheid maakte ik gebruik om mijn boek te laten signeren en Hanneke schreef er het volgende in: "Mario, veel leesplezier in dit levensverhaal van de architecte van Pendrecht, jouw geliefde en zo vertrouwde wijk!"

 

Op 10 juni 2021 heeft Hanneke Oosterhof de mr. J. Dutilhprijs 2020 gekregen voor haar boek, deze prijs wordt om de twee jaar toegekend aan de auteur van het beste boek over Rotterdam. De winnaar van de mr. J. Dutilhprijs krijgt een bronzen beeldje en een geldbedrag.

 


 

ZATERDAG 17 DECEMBER 2022


 

ZONDAG 11 DECEMBER 2022

 

Na een noodgedwongen onderbreking vanwege de coronacrisis was er dit jaar voor het eerst weer een kerstconcert in de Sint Bavokerk waar ik samen met mijn moeder heen ben geweest. Er waren twee uitvoerende koren, het concertkoor van the American Protestant Church (APC) of The Hague onder leiding van John Bakker (foto links, zij zaten in de koorbanken links voorin de kerk) en het Ritmisch Koor Sint Bavo onder leiding van Hans Uijlenbroek (foto rechts, zij zaten rechts in de kerk maar stonden voorin als ze optraden). Verder werkten mee sopraan Rosa Dijkgraaf, organist Gijsbert Kok en dwarsfluitist Annemieke Ooms. Zoals gebruikelijk was er veel werk van gemaakt wat onder andere bleek uit het uitgebreide programmaboekje waarin de teksten van de liederen stonden zodat alles goed te volgen was. Jammer genoeg viel de opkomst tegen, een groot deel van de banken bleef leeg waardoor de traditionele samenzang niet zo goed uit de verf kwam. Gelukkig maakte de sfeer in de kerk veel goed.

 

Na het openingslied was er een heel kort welkomstwoord door Hans Uijlenbroek en daarna begon het programma waarin de beide koren afwisselend optraden. Ook waren er twee kerstgedichten die werden voorgelezen door Anja Boeije, de penningmeester van de parochie. Ondanks het kleine aantal bezoekers klonk alles erg mooi, de kerkzaal heeft een goede akoestiek en ook het orgelspel kwam goed tot zijn recht. Bij het slotlied stonden beide koren voorin de kerk en zongen zij ook gezamenlijk, het Ritmisch Koor in het Nederlands en het APC-koor in het Engels. Het concert duurde precies anderhalf uur en daarna was er traditiegetrouw na afloop warme chocolademelk en bisschopswijn.

 


 

ZATERDAG 10 DECEMBER 2022

 

Afgelopen week is het lichtsnoer in de vorm van een kerstboom weer opgehangen aan de Kortgeneflat (foto links). Ieder jaar is de vorm een beetje anders en dit keer heeft de boom een opvallend grote stam, de boom reikt van de derde tot en met de tiende (hoogste) verdieping en zal dus ruim 20 meter hoog zijn.

De boom is al van een grote afstand zichtbaar wat we te danken hebben aan Lotte Stam-Beese, de stedenbouwkundige die Pendrecht heeft ontworpen. Zij heeft de Kortgeneflat bewust haaks op de Slinge geprojecteerd zodat je rijdend in westelijke richting niet in het niets kijkt maar de flat op de achtergrond ziet staan. De Slinge heeft daarom aan het einde een flauwe bocht, ook dat is bijzonder voor Pendrecht dat in een rechthoekig patroon is opgebouwd.

 

Bij één van de woonwerkwoningen aan de Slinge, op de hoek bij de Middelharnisstraat, is net als vorig jaar een stellage opgebouwd in de vorm van een kerstboom (foto rechts). De lichtsnoeren zitten er al in maar ik heb ze nog niet zien branden.

 


Vorige week stond in het AD Rotterdams Dagblad een Pendrechtse raadfoto waar ik uiteraard op heb gereageerd, in de krant van vandaag stond de oplossing waarin een groot deel van mijn reactie is opgenomen. Het verhaal heeft als kop Sloop met een bizar einde, klik hier om het hele artikel te lezen.

 


 

ZONDAG 4 DECEMBER 2022

 

Eergisteren is het precies 30 jaar geleden dat de vernieuwde Slinge werd geopend. De belangrijke verkeersader door de wijk werd opnieuw geasfalteerd en er zijn extra oversteekplaatsen bijgekomen, onder andere ter hoogte van de Zierikzeestraat (foto). De grootste verbetering was de aanleg van het vrijliggende fietspad aan de zuidzijde, vóór de vernieuwing reden de fietsers op de rijweg met slechts een witte streep als bescherming tegen het steeds drukker wordende autoverkeer.

 

De toenmalige Bewonersorganisatie Pendrecht (BOP) had op 2 december 1992 een officiële opening georganiseerd ter hoogte van Plein 1953 die na afloop een ludiek tintje kreeg. Het fietspad zou, zoals gebruikelijk in Rotterdam, rood asfalt krijgen maar na de oplevering bleek het fietspad zwart asfalt te hebben. Na de officiële opening was er een bijeenkomst voor genodigden in de (oude) Middelburgt, BOP-voorzitter Piet Otting herinnerde de verantwoordelijke persoon van de deelgemeente aan de belofte dat er een rood fietspad zou komen en overhandigde hem daarna een pot met rode verf.

 

Het fietspad ligt er nog net zo als in 1992, wel is later op de kruisingen het zwarte asfalt vervangen door rood asfalt zodat het voor automobilisten uit de zijstraten duidelijk is dat het een fietspad is. Zelf maak ik weinig gebruik van het fietspad; het is smal, je moet opletten bij de kruisingen en er zijn veel spookrijders die tegen de rijrichting in fietsen.

 


 

ZATERDAG 3 DECEMBER 2022


 

Iedere zaterdag staat er in het AD Rotterdams Dagblad een historische rubriek met een raadfoto. Eén van de medewerkers is Hans Grootenhuijs die vroeger fotograaf was bij Het Vrije Volk, hij tipte mij afgelopen week dat er vandaag een voor mij heel bekende plek als raadfoto in de krant zal komen. Omdat het regelmatig gebeurt dat de raadfoto is gerelateerd aan een recente gebeurtenis had ik al een vermoeden wat het zou worden, toen ik vanmorgen de krant opensloeg bleek mijn voorspelling te kloppen. Uiteraard ga ik reageren, hieronder de tekst die naast de de foto staat.

 

Zo, ga er maar aan staan, liefhebbers van historisch Rotterdam! Want we zien hier een gigantische schoenendoos met een metalen stellage ernaast. Vreemd! Het goede nieuws is dat de kiek nog niet zo gék oud is maar we zijn heel benieuwd wie aanslaat op deze foto en er meer over weet te vertellen. Wie werkt hier, woont hier, komt hier? Wat is de functie? Succes! Mail naar rd.toen@ad.nl.

 


 

ZONDAG 27 NOVEMBER 2022

 

In mijn kindertijd waren de RET-bussen geel en de verschillende types die er toen waren kan ik nog goed herinneren. Een enigszins afwijkende serie waren de 28 Leyland-Worldmaster bussen uit de 900-serie die ook door Pendrecht reden, als kind heb ik ze vaak gezien op de Slinge. Regelmatig zaten we in zo'n bus als we naar Zuidplein reden voordat de metro was doorgetrokken naar station Slinge, ze hadden smalle deuren en de in die tijd gebruikelijke rode banken. Eén van deze bussen is bewaard gebleven en zal de komende jaren worden gerestaureerd.

Het waren wat bijzondere bussen die op een paar punten afweken van een doorsnee stadsbus. Ze deden vooral dienst op de lange lijnen 62 en 63 naar Hoogvliet, de in 1964 in dienst gestelde bussen waren daarom iets langer en hadden veel zitplaatsen. Ook de indeling van de deuren was ongewoon, de tweede instapdeur was oorspronkelijk bedoeld voor passagiers met een abonnement maar in de praktijk bleek dat niet te werken en werd het een uitstapdeur. De eerste 14 bussen hadden nog een halfautomatische versnellingsbak (met een schakelpook zonder koppeling), de bussen vanaf nummer 915 hadden een volautomatische versnellingsbak zodat de chauffeur niet meer hoefde te schakelen.

 

Na de verlenging van de metro naar Hoogvliet in 1974 werden de Worldmasters overbodig en twee jaar later zijn ze uit de dienst genomen. Via een sloopbedrijf in Alphen aan den Rijn (foto links) zijn er enkele verkocht maar het grootste deel is gesloopt. In 1988 hebben enkele hobbyisten bij toeval op een sloperij in Heerhugowaard een 900-bus teruggevonden maar deze zag er niet best uit. Bus 907 is voor ƒ 1000,- gekocht en teruggehaald naar Rotterdam waar hij in de remise Sluisjesdijk kwam te staan in afwachting van herstel. Helaas bleef het bij plannen want 34 jaar later stond de bus er nog net zo. Op het eerste gezicht ziet het voertuig er erg slecht uit (zo ontbreekt een deel van de achterkant) maar omdat de bus al die jaren binnen heeft gestaan is de schade niet onherstelbaar. Interessant detail: de motor start meteen en loopt nog perfect zodat er zonder problemen mee gereden kan worden, al zullen mensen op straat verbaasd opkijken als ze de als wrak uitziende bus zien rijden.

 

Maar eindelijk gloort er hoop op een goede toekomst voor deze bijzondere bus: de op 17 september 2022 opgerichte Stichting Leyland Bus 907 gaat zich inzetten om de 907 als rijdende museumbus in de originele toestand terug te brengen. De bus is overgenomen van stichting RoMeO en staat nu gestald in Oude-Tonge.

 


 

ZATERDAG 26 NOVEMBER 2022

 

De gele paalklok in de Halsterenstraat is weg! De opvallende klok was de laatste herinnering aan deze eens zo actieve Opzoomerstraat, het uurwerk heeft de herinrichting van de straat overleefd maar is nu dan toch verdwenen.

 

Vele jaren lang werden er onder leiding van Sjannie de Mooij straatactiviteiten georganiseerd maar door de herstructurering kwam daar in 2021 een einde aan, vanwege de sloop van de galerijflats moest Sjannie noodgedwongen verhuizen en daardoor stopte het Opzoomeren in de Halsterenstraat. Door de sloop/renovatie en de herinrichting kreeg de straat een totaal ander aanzien maar de gele paalklok bleef staan, de klok stond precies op de rand van het nieuwe speelplein (foto rechts).

 

Het gele uurwerk is er destijds op een bijzondere manier gekomen. Twee tieners uit de straat, Ali en Makeal, dienden in 2007 het idee voor een klok in de straat in bij het project Groene Duimen. Het idee achter hun plan was: "Als we nu met elkaar afspreken dat we na 10 uur 's avonds geen herrie meer maken op straat, dan bevorderen we de nachtrust voor groot en klein. En met een echte klok in de straat kan niemand meer zeggen dat hij niet weet hoe laat het eigenlijk is." Er ging wel enige tijd overheen voordat het idee werd uitgevoerd: pas na twee jaar (!) is de klok geplaatst, dat gebeurde op 27 februari 2009. De klok had ingebouwde verlichting en werd radiografisch aangestuurd zodat de overgang zomertijd/wintertijd automatisch verliep.

 


 

ZONDAG 20 NOVEMBER 2022

 

Ondanks het regenachtige weer waren er toch ongeveer 100 bezoekers naar de Sint Bavokerk gekomen voor het concert van het Golden Circle Ensemble. Ik was er samen met mijn moeder en iets na half drie kwamen we binnen, we zochten een plaatsje op de stoelen rechts achterin zodat we niet op de harde kerkbanken hoefden te zitten. Het was vrij koud binnen maar de verwarming stond wel aan, dat kon ik zien aan de lampen links voorin de kerk die langzaam heen en weer slingerden omdat daar de warme lucht de kerkzaal in wordt geblazen.

 

Om klokslag 3 uur begon het programma, die klokslag was letterlijk want pastoraal medewerker Hans Uijlenbroek trok aan het touw van de sacristieklok voordat hij naar de microfoon liep. Na zijn korte welkomstwoord kwamen de leden van het ensemble de kerk in en daarna kon men genieten van het programma dat bestond uit het eerste deel van de Messiah van G.F. Händel. De liederen werden in het Engels gezongen maar in het programmaboekje stond ook de Nederlandse vertaling. In totaal bestond het concert uit 22 korte werken en duurde vijf kwartier.

 

Na afloop van het concert volgde het applaus en kregen alle musici een bloem (een traditie van de Zondagmiddagmuziek). Daarna waren er nog enkele toegiften en als laatste sloot Hans Uijlenbroek het concert af met een afscheidswoord. Hij vroeg aandacht voor de schaalcollecte (het concert wordt gesubsidieerd maar dit is onvoldoende om de kosten te dekken) en nodigde iedereen uit om onder het genot van een kop koffie of thee nog even na te blijven. Ook mijn moeder en ik deden dat en om kwart over vijf gingen we terug naar huis.

 

Voor de volledigheid volgen hier alle namen van de musici van het Golden Circle Ensemble die aan het concert hebben meegewerkt: Gunda Leine en Rosalyn Stürzer (sopraan), Carolina Alves Luis en Diamanto Christoforidou (alt), Erik Bomers en Hue Blanes (tenor), João Silva en Mark Walter (bas). De dirigent is John Bakker en de instrumentale begeleiding was in handen van organist Gijsbert Kok en violiste Femke Hempel.

 


 

ZATERDAG 19 NOVEMBER 2022


 

ZONDAG 13 NOVEMBER 2022

 

Veel Pendrechtenaren zullen dit zonder twijfel herkennen: deelscooters en deelfietsen die hinderlijk worden geparkeerd en daardoor overlast veroorzaken voor andere weggebruikers, vooral voetgangers. Ook ik zie dit regelmatig, gisteren tijdens mijn wijkronde zag ik drie groene deelfietsen staan op de hoek van de Slinge en de Groene Kruisweg (foto links). Vandalisme is een ander probleem, vorig jaar zag ik een gedumpte deelscooter liggen langs het Havenspoorpad (foto rechts) die enkele dagen later in brand was gestoken.

 

Deelscooters (die overigens elektrisch zijn dus milieuvriendelijk, ze zijn ook stil met als nadeel dat je ze niet aan hoort komen) en deelfietsen kunnen in bepaalde situaties handig zijn, bijvoorbeeld om ergens heen te gaan maar de terugreis op een andere manier zal gaan maken of als je de laatste bus hebt gemist en toch redelijk snel thuis wilt komen. Via een app zoek je het dichtstbijzijnde voertuig op en na ontgrendelen kan je meteen wegrijden, aan het einde van de rit vergrendel je de fiets of scooter weer (je betaalt dus alleen de tijd dat je het voertuig gebruikt).

 

De overlast van deelfietsen is niet nieuw: in juli 2017 maakte Rotterdam kennis met de oBike, een opvallende witgele fiets met voorop een zwart mandje. De huurfietsen werden door heel de stad verspreid, in Pendrecht verschenen ze langs de Slinge en bij Plein 1953. Een verschil ten opzichte van de OV-fiets was dat je de fiets na gebruik niet naar een afhaalpunt terug hoefde te brengen, de oBike kon je overal achterlaten waar je een fiets legaal mag neerzetten. Dat laatste gebeurde niet altijd volgens de regels waardoor ze al snel de bijnaam neerkwakfietsen kregen. Bij de gemeente regende het klachten over verkeerd gestalde oBikes en ook tijdens mijn wijkrondes kwam ik de gele fietsen overal tegen.

In het voorjaar van 2018, nog geen jaar na de introductie, staakte het Singaporese moederbedrijf zijn activiteiten in Europa vanwege financierings- en vergunningsproblemen. Het plotselinge einde van oBike had tot gevolg dat de fietsen overal werden gedumpt, de gemeente kon ze niet zonder meer ruimen omdat de fietsen (meestal) niet te typeren waren als wrak. Ook in Pendrecht waren op veel plaatsen nog oBikes aan te treffen, twee fietsen bij mij in de straat hebben er nog heel lang gestaan (foto rechts). Pas tegen het einde van 2018 begon de gemeente met het opruimen van rondslingerende oBikes.

 


 

ZATERDAG 12 NOVEMBER 2022


 

ZONDAG 6 NOVEMBER 2022

 

Het is vandaag bijna 10 jaar geleden dat ik op een avond samen met ex-opbouwwerker Rieks Westrik een ronde van twee en een half uur door de wijk heb gemaakt om de straatverlichting te controleren. Rieks had in mijn weblog regelmatig gelezen over lantaarnpaal 326 op de Slinge (die om de haverklap defect was) en toen hij een paar dagen eerder op enkele andere plaatsen ook niet-werkende lantaarnpalen zag kwam hij op het idee voor een wijkronde. Om 19.00 uur vertrokken we op de fiets vanaf Plein 1953 waar we om half 10 terugkeerden, het resultaat was een lijst van 50 defecte lantaarnpalen. Uiteraard hebben we niet alle lantaarnpalen kunnen controleren, we zijn zigzaggend door de wijk gefietst en waar mogelijk hebben we vanaf de straat de voetpaden in de binnentuinen bekeken. De vijf lantaarnpalen op Plein 1953 die ik een week eerder had gemeld deden het weer. De niet brandende lantaarnpalen waren verspreid door de hele wijk, in het gebied ten noorden van de Slinge waren iets meer palen defect dan in het zuiden van de wijk.

 

Tijdens die inspectieronde gebeurde er nog iets bijzonders. Toen we over de Ooltgensplaatweg reden zag ik dat de paal nabij de Abbenbroekweg niet brandde. Ik vertelde Rieks dat ik in mijn kindertijd had ontdekt dat een gedoofde lantaarnpaal soms alsnog aan gaat als je er een schop tegen geeft (zie de pagina Jeugdherinneringen) en dit was uitgerekend één van de palen die ik op die manier weer liet branden. Nadat we bij de bewuste paal waren afgestapt om het nummer op te schrijven kon ik niet nalaten om de truc van zo'n 40 jaar geleden opnieuw uit te voeren. Tot verbazing van mij en hilariteit van Rieks floepte de lamp van lantaarnpaal Ooltgensplaatweg 28 meteen aan!

 

Het melden van de 50 defecte lantaarnpalen had wat voeten in de aarde; het is niet mogelijk om dit in één keer te doen, dit betekent dat we 50 aparte meldingen moesten doen. Met Rieks heb ik afgesproken dat we te zijner tijd het rondje herhalen om te kijken of de gemelde lantaarnpalen weer branden.

 


 

ZATERDAG 5 NOVEMBER 2022

 

De restanten van de toren van de Open Hofkerk zijn weg. Donderdagavond had ik het al opgemerkt maar vandaag kon ik het voor het eerst bij daglicht zien, de beide stukken toren die voor de pastorie lagen zijn verdwenen (foto links), de rijplaten op het kerkplein zijn weg en op de sokkel zijn de restanten van de poten verwijderd (foto rechts). Het is zonder enige twijfel door het sloopbedrijf gedaan want het kerkplein ziet er netjes uit, afgezien van de verdwenen toren zijn er geen sporen meer van de sloop.

 

Nadat ik wat foto's heb gemaakt komt er iemand van Seinpost Slinge naar buiten en van de gelegenheid maak ik gebruik om te vragen wanneer de torenrestanten zijn verwijderd. Dat was afgelopen maandag maar hij vertelde nog wat anders: een deel van de toren komt terug als monument! Verdere details wist hij niet maar het was wel een bijzonder nieuwtje waar ik met vreugde op reageerde.

 

Zou dan toch gaan gebeuren wat ik een week geleden als optie 1 heb gesuggereerd ("zet het overgebleven stuk toren waar de klok in hangt terug op de plek waar de toren heeft gestaan")? Dat zou geweldig zijn, al had ik natuurlijk liever gehad dat de toren in zijn geheel was blijven staan.

 


 

Afgelopen week kreeg ik een mail van Inge, zij is betrokken bij het Platform Wederopbouw Rotterdam dat zich bekommert om de naoorlogse periode en wederopbouwarchitectuur van Rotterdam. Enkele activiteiten van het platform zijn het schrijven van artikelen en verhalen voor de website (er staat ook een bericht over de sloop van de Open Hoftoren) en het organiseren van exposities en rondleidingen.

 

Onlangs kreeg het platform de vraag van een onderzoekster van een Belgische universiteit of zij mee wilden werken aan een onderzoek hoe het de bewoners van naoorlogse wijken is vergaan, daarin werden behalve Pendrecht ook enkele buitenlandse wijken genoemd. Het idee was destijds dat je in zo'n wijk opgroeide, dan in een gezinswoning ging wonen en uiteindelijk in een bejaardenwoning, steeds in dezelfde wijk. Het is geen toeval dat onder andere Pendrecht is uitgekozen voor het onderzoek want Lotte Stam-Beese had het precies zo bedacht: in een wooneenheid, ook wel "stempel" genoemd, staan verschillende soorten huizen bij elkaar (kleine woningen, grote woningen en bejaardenwoningen) zodat je van de wieg tot het graf in je eigen buurtje kon blijven wonen.

 

Eind deze maand gaat Inge mij interviewen maar zij zoekt nog meer (oud-)Pendrechtenaren die hieraan mee willen werken, het gaat dus om bewoners die al lang in de wijk wonen of er geruime tijd hebben gewoond. Wie interesse heeft of eerst meer informatie wil kan Inge mailen op het mailadres inge@wederopbouwrotterdam.nl of via het contactformulier op de website.

 



 

Oudere berichten zijn terug te vinden in het weblogarchief.